Стишки на белорусском.

Вечером на глаза попалась маленькая зелёная книжка, которая оказалась юмористическим сборником Павла Шибута. В книжке есть стишки, каламбуры, афоризмы, просто забавные фразы и «детский» раздел. Последний — это тот же «От двух до пяти», только короче и по-белорусски.

Самым забавным разделом оказались стишки. Вот что нужно младшеклассникам давать вместо эпоса и патриотичной лирики! Хотя, признаю, легенды, в том числе и про Нарочь, были интересными.

Вершы. — Ты ў маім сэрцы навечна, —  
Шаптаў ён калісьці жонцы.
Цяпер жа амаль штовечар
Крычыць: «Ты ў мяне ў пячонцы!»

Залог здароўя — чысціня,
Хто мыецца — харошы.
Ды жонкі нам пяюць штодня:
Залог здароўя — грошы.

Культурным стаў лічыць сябе Якуб,
Праз шчыліну ў замку зірнуў аднойчы ў клуб.

На хвіліну на працу спазніўся Пахом,
І шэф тэрмінова збірае мясцком.
Пахому таму аб'явіць каб вымову,
Рашалі чатыры гадзіны з паловай.

Прапаў аднойчы у канторы цвік.
Цяпер у штаце… вартаўнік.

— Няма свабоды слова ў нас! —  
Сцвярджае кожнаму Панас.
Была прычына для такой маралі:
Яго за мацюкі аштрафавалі.

Укусіў Фядота авадзень,
А той лаяў муху цэлы дзень.

— Устань, палена раскалі! —  
Матуля сына будзіць.
— Заўжды з работай ты, калі
Зарадку робяць людзі.

Шэф незадаволены Пахомам:
Шэф без дыплома, той — з дыпломам.

Поп усё лічыў за божы дар,
Што прыхаджане клалі на алтар.

Мяч не лез ні ў якія вароты. І прынялі меры: знеслі вароты.